Anos u̯eglios Dēuos dē u̯erōs u̯elētī, sentīon in bītū ollo disprēssī

« Clu̯īsom guthon uīri en medion Ulaï,
garrit et dixit : Gabriel, explīnāto uīsionam »
(Danilon 8:16)

Notā breuīs explānātiuā dē prōphētīās Danilōs et Apokalypsīs

Nuntīās trīs angelon Apokalypsīs 14

Trīs u̯erātes sunt dē libro Danilōs, reu̯elātā sentīboi post probātiōnem u̯ērīs 1843 et post diem XXII Octobris 1844.
Prīmī aduentistēs, ignārī dē sabbato, u̯eram sententiam nuntīōn nesciēbant.
Aduentistēs quī rediton Kristī expectābant, experientiam suam ad « garriton medionaktis » ligāuerunt, sicut in parabolā decam u̯irgīnōn (Mattēos 25:1–13), ubi nuntiātur reditos Sponsī.

I. Thema iudiciōs

Thema iudiciōs explanātum est en Danilon 8:13–14 et est argumentum prīmī angelī en Apokalypsi 14:7 :

« Time Dēuon et do glōriāi, quoniam horā iudiciōs eius aduēnit,
et adorāton qui terram, caelos et fontās u̯atī fecit ! »

Hic reditos ad Saturnī diem (sabbaton), solum u̯erum septimum diem ordinīs dīuīnī, requīrītur a Dēuo in quartō dē decam mandātīs eius.
Sabbaton est requiēs Hebraion et requiēs hebdomādālis sancītā a Dēuo.

II. Accūsātiō Rōmā papālī

Rōmā papālis est « cornu minu » et « rīx dissimilis » Danilōs 7:8–24 et 8:10–23,25,
quae u̯ocātur « Babylon Māra » in nuntiō secundī angelī Apokalypsīs 14:8 :

« Cecidit, cecidit Babylon Māra ! »

Praecipuē propter diem Sōlis (dies dominicus), hērēditātum ab imperātōre Constantīno Prīmō, quī eum instituit die VII Martiōs 321.

Sed haec dictiō « cecīdit » iustificātur per reu̯elātiōnem naturae eius maledictae a Dēuo, quām post 1843 et 1844 seru̯īs aduentistīs patefēcit, per restaurātiōnem sabbatī derelictī.

« Cecīdit » significat :
« capta et uicta est ».
Ita Dēuos u̯erītātis uictōriam suam super mendācium religiōsum annuntiat.

III. Thema iudiciōs u̯elātiōs

Thema iudiciōs u̯elātiōs, ubi ignis secundāe mortīs rebellēs Kristiānōs ferit.
Imāgō appāret in Danilon 7:9–10, explicātur in Apokalypsi 20:10–15, et est thema tertī angelī Apokalypsīs 14:9–10 :

« Sī quis bestiam et simulācrum eius adorat,
et signum accipit in fronte aut manu,
bibet ipse uīnum īrae Dēuī,
et torquēbitur in igne et sulfure
corām angelīs sanctīs et agnō »

Hic dies dominicus agnōscitur ut signum bestiae.

👉 Nota concordantiam numerōn u̯ersuum Danilon 7:9–10 et Apokalypsīs 14:9–10.

Angelus quartus

Angelus quartus appāret solum in Apokalypsi 18.
Is figurat ultimam proclamātiōnem trium nuntiōn aduentistōn prīōrum, nunc plēnō lūmine dīuīnō illūminātō, ab 1994 usque ad finem mundī, id est, uēr 2030.

Huius libri munus est hoc lumen ferre.
Lumen revelat culpās successīuās :

religiōnis catholicae (ab 538),
religiōnis protestanticae (ab 1843),
institūtiōnis aduentisticae officiālīs (ab 1994).

Omnēs casūs nāti sunt ex rēiectiōne lūminis oblātī per Spīritum Sanctum Dēuī en Iēsū Christō.

Trēs probationēs fideī

Trēs expectātiōnēs officiālēs reditūs Iēsū Christī fidem discipulōn probāuērunt :
1843 – 1844 – 1994.

Omnēs fundātāe sunt super interprētātiōnēs prōphēticās a Dēuo praeparātās.
Per singulās probationēs, Dēuos aliīs claudit, aliīs aperit aditum ad lūmen sanctum.

Ex 2018, Iēsūs Christos fidēlibus suīs diem u̯ērum reditūs suī patefēcit :
uēr 2030.

Summā doctrīnae

Ex decreto Dēuī creatōris Danilon 8:14,
secundum Euangelion aeternon,
super terram totam :

omnis uīr et omnis benā debet baptizārī en nōmine Iēsū Christī per immersionem,
debet sabbaton Saturnī dīem custodīre,
debet lēgēs morālēs et cibāriās sanctās observāre,
et nōn dēbet prōphēticam u̯ocem contemnere.

Quī haec rēicit, subit secundam mortem (Apokalypsis 20).

« Blātos is qui legit,
et quī audiunt u̯erba prōphētiae
et custodiunt ea quae scripta sunt,
quoniam tempus propinquum est »
(Apokalypsis 1:3)

Samuel & Jean