L’ùltim clam ad Dî a i sòl sói elétt sparî in tot al mond
« E a s’ò sintû la vôs d’un òm in mèz a l’Ulaï;
al crèva e al dis: “Gabriel, spiegag la visiun!” » — Danèli 8:16
Nota curta e spiega dal prufeti Danèli e d’Apucalissi
I mesagg di tré anž dal capítul 14 d’Apucalissi
A s’treta di tré verità dal libar d’Danèli rivelê ai sant dop la prova dal primavér 1843 e dop quella dal 22 Otóbar 1844.
Ignurènd al ròl dal sabad, i prìm adventìsta a n’avévan capî al ver sens di mesagg.
I cristian che spetèvan al ritor dal Crist a gh’avévan unî la só speriènza al “cri da la mèza nòta” citê in la paròla di “déi diež viergni” (Maté 25:1-13), dòv s’anunza al ritor dal Spôs.
1. Al tém dal giudizi
Cum’a s’trova in Dan.8:13-14 e in al mesagg dal prèm anž (Apo.14:7)
« Avé pêur d’Dî e rendég glòria, parchè l’óra dal sò giudizi l’è rivê, e adorê quel ch’l’à fat la tèra, al cièl e i funtan d’acqua! »
Al ritor al sabad, unìch setém dé ver dal órdin divin, sabad di giudei e dé dal repôs, l’è dumandê da Dî nel cuart di sò dié comandamènt.
2. La denunzia dla Roma papal
La “curna picinéna” e al “ré diferènt” di Danèli 7:8-24 e 8:10-25,
che riceva al nóm “Babylon la Grènda” in Apo.14:8 :
« L’è cascê, l’è cascê, Babylon la Grènda! »
Principalment parchè dal dé d’Dumenega, “dé dal sulè”, eredê da l’imperadôr Constantin I, ch’l’à impunê al 7 marz 321.
Ma “l’è cascê” vò dir: “l’è preśa e vìnza”.
Dî dal veritê anunza cusè la sò vitoria contr’a la falsità religiosa.
3. Al tém dal ùltim giudizi
‘Ndò “al fugh dla seconda mòrt” colp i cristian ribèl.
Cum’a s’trova in Dan.7:9-10 e sviluppê in Apo.20:10-15,
e ch’l’è al mesagg dal terz anž in Apo.14:9-10 :
« Se quarchadùn adora la bèstia e la sò imàgina, e al reçèv al segnal in front o in man, al bévarà al vin dla colèra d’Dî, e sarà brusê in al fugh e in al zòlf davanti ai sant anž e davanti a l’Agnèl. »
Ch’i Dumenega l’è identificê cum’al “segni dla bèstia”.
Nota: i versèt Dan.7:9-10 e Apo.14:9-10 àn al stès numer e al stès sens.
Al quarè anž
L’apar sól in Apo.18, ‘ndò ch’al figura l’ùltima proclamaziòun di tré mesagg adventìsta precedènt, risplendû da la lûz divina dal 1994 fin a la fin dal mond, in primavér 2030.
L’è al ròl di stu travàj ch’a tègn adés.
La lûz rivê l’ha mostê i culpabilitê successîvi :
Ogni caltada spirituala l’è vegnûda par al refus dla lûz dal Spirit Sant ad Dî in Gesù Crist.
“Al témp dla fin” (Dan.11:40) véd la glèisa catòlica unîr sot la sò malediziòun tot i grup religius, cristian o nò, che a ricunòsen la sò autoritê, suta la bandéra “ecumènica”, ch’anmò l’adventìsm uficièl l’à rejoint in 1995.
I tré aspett dal ritor dal Signôr
Tre grani spereànzi ufficiali dla venûda dal Crist a’n provê la fé di sò discepui.
Tóte basê su interpretaziòun profètiche preparê da Dî.
Ogni prova l’à serrê o vert la lûz divina su i cuòr.
I fallì a’n stà condanê, ma i vinzidôr a’n tenû al legam tra cièl e tèra.
In st’sit, i tré spereànzi dal ritor dal Crist (1843, 1844, 1994) a’n spiegê e giustifichê.
A ch’i sò restê fidèl, dal 2018, Gesù Crist l’à rivelê la data dal primavér 2030 par al sò ver ritor.
Tót basê só la Santa Bibbia, unica fundamènt dla fé cristiana, ma purificê da i eror di traduziòun.
La verità divina la resta nei test orìgnel ebraic e grec.
La Révoluziòun françèśa e la profezia
La spèranza dla venûda l’è nasûda in la pas religiòsa d’Occident, ottenûda col destruzzión di du pùvar coalizê:
Dî l’à organizê e rivèlê tót:
la Révoluziòun françèśa (1789–1798) l’è stà suscità da lù par distrûr la tiranìa catòlica.
Sota la lûz d’la profezia, i fat storich a pren un sens divin.
Tot i pruv al sò in st’sit: libri, scrit, canti, parlê.
Al don d’l ciel l’è gratuit e la nutriziòun spirituala l’è abónda e dispunibila par tuti.
Apucalissi 1:3
« Beât chi al lèž e ch’i sent la parola dla profezia, e ch’i tegn quel ch’è scrit, parchè al témp l’è pròśim. »
Chi al lèž cun pasènza tut st’òpra e al capis quel ch’la dì, al sarà riccament premiê spiritualment.
2 Corintièn 4:3-4
« Se al nòst Evangèli l’è anmò velê, l’è velê par ché ch’i pérden, par i incrèdul che al diòv di st’sècul l’à aciéca la ment, parch’i véddan miga la lus dla glòria d’Crist, ch’l’è l’imàgina d’Dî. »
E s’la parola profètica la resta incumpresa, la sarà cussì sól par ché ch’i s’àn da pérder.
In resumê
Par “giustificêr la santità”,
dal primavér 1843 stabilî da Dî in Dan.8:14,
secónd al sò “Evangèli etern”,
in tut al mond, tot òm e dòna:
Chi a n’s’cunfòrm miga, l’è condanê da Dî a subir la “seconda mòrt” (Apo.20).
Samuel & Jean